عبدالجبار کاکایی*

معصومیت پنهان شده در نهاد جامعه ایرانی حس بومی در روابط افراد جامعه و استفاده از ظرفیت سینما برای نشان دادن دردها و زخم‌ها کشف بزرگی بود که نسل من از کیارستمی آموخت. درست آن کسی بود که طراز فهم ملی از جهان پیرامونم بود نه قدیس نه انقلابی روایتگری صحیح و سالم از لایه‌های تو در توی جامعه ایرانی جمعیت‌شناسی خبره با دوربینی که کاشف رنج روزگارم بوده «خانه دوست کجاست» جهت نگاهم را به سمت این شخصیت تغییر داد؛ البته شعاع انسانی نگاه کیارستمی در مستندها و روایت‌های بومی و غیربومی‌اش پیوسته توجهم را جلب می‌کرد مثل بیضایی و اخوان و سپهری و شجریان و دولت‌آبادی و شفیعی کدکنی دوستش دارم و از زمره سرمایه‌های ملی و میراث فرهنگ و هنر سرزمینم می‌دانمش، از نگاه هوشمندانه‌اش به حافظ و سعدی تا روایت هنر عکاسی‌اش در روزگار بحران‌های اجتماعی ستودنی و شایسته تکریم است.

* شاعر

روزنامه ارمان 15 تیر 1395 ص اول